( 1 ) « مردم من شما را از دنيا و آنچه در دنيا هست برحذر مىدارم ، زيرا كه دنيا سراى ناپايدار و تحول و دگرگونى است ، مردمان را از حالى به حالى درآورد ، قرنهاى گذشته و ملتهاى پيشين را نابود ساخته است در حالى كه آنان ثروتمندتر از شما بودند و عمر بيشترى مىكردند و آثار بيشترى از خود باقى مىگذاشتند ، و دنيا همهء آنان را چنان نابود ساخت ، گويى كه آنان اهل دنيا و ساكنان آن نبودند ، خاك گوشتهاى آنان را خورد و زيباييهاى آنان را از بين برد ، بند از بند آنها را جدا كرد و پيكر آنها را از هم گسست و رنگ آنها را عوض كرد و دست روزگار آنان را خرد كرد ، آيا شما طمع داريد كه پس از ايشان براى هميشه بمانيد ؟ هيهات ! ! هيهات ! ! ناگزير با مرگ روبرو مىشويد ، آن چه گذشته بخشى از عمرتان را نابود كرده است و در باقيماندهء از عمرتان كارى بكنيد ، پيش از پايان مهلت و از دست رفتن فرصت اعمال شايسته‌اى انجام دهيد كه در عالم آخرت با آن روبرو مىشويد كه ديرى نخواهد پاييد كه شما را غمگين و ناشاد از كاخها بيرون كنند و به خانهء گور برند . پس به خدا سوگند چه بسيار تبهكارى كه پيمانهء اندوه و حسرت ايشان پر گشته و چه بسيار عزيزى كه در راههاى هلاكت افتاده است ، جايى كه پشيمانى به حال ايشان سودى ندارد و كسى به فرياد مظلوم نرسد در حالى كه آنچه پيش از خود فرستاده بودند دريافت كرده و از زاد و توشه‌اى كه فراهم كرده‌اند ، بهره گيرند ؛ « و آنچه عمل كرده بودند حاضر يافتند و پروردگارت به هيچ كس ستم روا نمىدارد . » پس ايشان در خانه‌هاى مرگ ساكن و در ميان سپاه مردگان خاموشند ، منتظر فرياد قيامت و فرا رسيدن روز گرفتارى و غمند « تا خداوند آنانى را كه عمل بد انجام دادند كيفر دهد و آنانى را كه عمل نيكو انجام دادند پاداش نيك عطا كند . » و در اينجا بخشى از مواعظ امام زين العابدين عليه السلام پايان مىگيرد ،